Bana senden daha uzak olan ne var.
Yada yokluğun kadar yakın.
Yoksuzluğun öksüzlüğüm.
Yetim kalmışlığım.
Sen hiç bilmedin belki...
Yokluğununun ertesi günü küstüm hayata.
Şimdi içime haps’olmuş.
Günah dolu vesveselerim.
Zihni’min en karanlık yerine sığınmış
Yaralarıma ne şiirler, ne duvarlar merhem.
Sevaplarımın beyazlığı değilde,
Günahlarımın siyahıyla örülmüş kefenim.
Azar azar vazgeçiyorum herşeyden, kendimden...
©eminbarut
E