Bir ömrü heba etmeden yaşamak değil bu nefesin adı.
Yeryüzünde var mı tevazu denilen bu büyük sırrın üstadı?
Ne güzelse suyun, tandır ekmeğin yumuşak tadı,
İşte öyle sade yaşamak isterim himmetle bu dirimi.
Rüzgar esince semaya kalkmazsa gül tutan eller,
Kim bilir nerelerde bir araya gelir diken batan düşman eller.
Önünde ne var ne yok alıp götürsün diye beklemeyesin,
Nehirlerden dolup dolup taşarken yıkıcı seller.
Yağmur yağınca Yar ve Yardımcı'ya sığınmalı,
Güneş çıkınca yağmuru unutmadan bir tek Allah'a el açmalı,
Vicdanı toz tutan âleme bakıp her gün doğumunda ibret almalı,
Yürekleri temizleyecek kapıya her gün usanmadan varmalı...
Çalmazsan kendiliğinden açılır mı sandın girişteki kapı?
Nerede görürsen orada eğleş bu dirimin içindeki yürek ehlini.
Tembelhabeyi bırakıp türlü türlü meydanlara varmalı.
Bir bakarsın bulmuşsun, kabul edilmişsin tozsuz bir yüreğe.
©seyyah_ruh
S