Bir tren geliyor geçmişten
Eski duygularım yeniden çıkıyor karşıma
Önce hüzün geliyor
Gözlerimin içine
Gözyaşlarımla kovmaya çalışıyorum onu
Gitmiyor!..
Ardından özlem geçiyor karşıma
Kalbimin tam ortasına oturuyor taş misali
Anılar iniyor yavaş yavaş trenden
Sıra sıra darbeler savuruyorlar
Mecalim kalmıyor ayakta durmaya
En son eskiden yakın dostum olan aşk iniyor
Bütün bedenimi bir titreme sarıyor
Ruhum göğsümden taşıyor
Gözyaşlarım sel olmuş
İçinde boğuluyorum
Sürükleniyorum daha da geçmişe
O zaman sen çıkıyorsun karşıma
İşte o an bitiyorum asıl
Sığmıyor içim içime
Yetmiyor nefesim ciğerime
Kalbim benden çıkıp senin içine girmek istiyor
Gözlerim gözlerine hapsolmuş
Kaçışı imkansız bir hapishanede
Ellerim,ah ellerim!..
Ulaşmaya çalışıyorlar sana
Bir tutsan onları
Ömür boyu minnettar kalacaklar
Ama sen dönüyorsun arkanı
Gidiyorsun
Her zamanki gibi
Tren kalkıyor istasyondan hiçbir yolcu almadan
Geride bir beni bırakıyor
Bir de hırpalanmış duygularımı..
©merinidya
M