Korkmuş bir çocuk yüzü,
Olur vicdanın güzü,
Solar neşe yaprağım,
Gelir "Bu ne iş?" sözü.
Ferah günlerden ırak,
Gönül iklimi kurak,
Bu dünyada yaşamak,
Bir tükeniştir ancak!
Vay bu ne devir ne çağ?
Yüksüze zevk, bize dağ!
Sırtımızda taşırız,
"Tükenmiş dağ" kahrımız.
Sahte söz, kandırmaca,
"Diyalog, uzlaşmaca (!)"
Makam kovalamaca
Bitmez tek şey bu çağda!
Haydi siz de ağlayın,
İnsanca ferahlayın,
Ya da çok medenîce,
Tükenişi kutlayın!
©1naifsair
1