Verdiğin ateş olup yaktın beni
Korun içine koydun , attın .
Hiç mi acımadın
Arkanda bir enkaz bıraktın
Adın dilime meze oldu
Ortalık volkan misali kaynar
Türeğime yeni dağlar yaratır
Yıkar , döker ama sönmez .
Gece yastığım şahit
Sessizlik eşliğinde çığlıklı gözyaşlarıma
Esved sardı etrafımı
Boğuluyorum ama bir o kadar da yaşıyorum
Nefes alarak ölmekmiş , Sen .
Hergün anladım dumanlar arasında
Seni çiğerlerime çekercesine
Akşamım sabahlarıma karıştı
Yaşıyorum hala ...
Günlerdir kelebek gibiyim
Ya da ben öyle sanıyorum ,
Bir gün kelebek ömrünü tadıcam.
Belki kırıp incittin olabilir ,
Affedildin...
Sana sonsuz merhametim var
Biricik gizli kalbim
Kırık kalple yaşıyor
Nefes alıyor
Nefes alarak ölüyor
Ölüyor-muş anladım .
Sayende bu ihanetin üstüne tadırdın.
Bitti sönüyor gece
Yak bir kibrit at yine ateşe,
Alıştın kabuklarımın üstünden kanatmaya.
Galiba bende alışıyorum bu acılara
Herşey alışarak biter.
K