Buruşmuş bir kağıt.
İnsanlıktan çıkan insanlar.
Herşeyi saniyesinde tüketmek.
Ne aci veriyor insana bir bilsek.
Sevgi diye bilenir köşe bulacak ararız
Buluncada nedense hemencikte tüketiriz.
Saygı deriz seviyesizligi ogretiriz.
Herşeyi biliriz haddimizi bilmeyiz.
Herşeye sahibiz fakat görgü nedir unutmuşuz.
Maddiyatlarimizi sayarız
Kişiliğimizi başımızdan salarız.
Geleceğimizi düşünürüz.
Nereden geldiğimizi unuturuz.
Düşeni kaldırmayız.
Canımız yanınca yardım dileniriz.
Üşüyeni görünce acırız.
Ama içimizdeki soğukluğu gideremeyiz.
Mağaza sırasında tukendigimiz.
Peki geride bıraktıklarımız.
Vicdan ve hoşgörüyü unuttugumuz.
Hiç durmadan tüketiriz.
Asıl tükenen ruhumuz.
©fetih
F