Tukettiler beni günden güne bir mum misali içten içe yakarak yüzüme gülüp
derdime dert katarak tukettiler beni ustam
Bir kuş misali kanatlarimi kırarak dar ağacına yüreğimi asarak
Can evimden vurup hayallerimin üstüne basarak canımdan can alarak
Tukettiler beni ustam tukettiler yaşarken öldürüp üstüme ihanet topraklarını atarak tukettiler
Oysa yaşam doluydum mutluluğa sevince dalıp giderdi gözlerim
Hep sevgiliyeydi bütün arzum ozlemlerim oysa şimdi kalmamış halim bakacak gözlerine
Öyle bir vurdular ki kasırgalar bile savuramaz şimdi isyan kullerimi
Tukettiler ustam tukettiler aşk bağında açan sevda güllerimi
Şimdi ne sevincim kalmış ne mutluluğum hayata dair yaşayacak
Yüreğim defalarca yaralanmış kalmamış hali ayağa kalkacak
Şimdi korkarak bakıyorum sağıma soluma acaba bu defa kim yaralarıma tuz basacak
Tukettiler beni ustam tukettiler umuda bile pencerem kalmadı heyacanla açıp da bakacak
©ramo01
🇷