Şu Anadolu ırmakları gibi,
Kazanda kaynar tutmaç yemeği,
Elinde atadan kalma kılıcı,
Korur Türkmen, çorunu çocuğunu.
Türkmen bozkırı özler,
Çıkar yazın yaylar,
Gece bir ateş yakar,
Ozan söyler, esirgemez sözünü.
Türkmen unutmaz geçmişini,
Dilinde yaşar hala ilk günkü gibi,
"Yer Gök" derken götürür seni
Kadim Anayurda doğru
Dağlarda Dadaloğlu olur,
Bağlarda Karacaoğlan olur,
Kitapta Dede Korkut olur,
Ozan söyler, esirgemez sözünü.
©giryan
G