Dalından kopan yaprak misali.
Sararmış solmuş bitap.
Ìstemezdi elbette kopup gitmeyi.
Gòzden gònùlden dūşmeyi.
oysa kanatlarıda olmalıydı hūznūn .
dùşerken uzanan sihirli el gibi.
Kimbilir huzur ,aşk orda.
hùznù utandırırdı uçsuz bucaksız gòkyùzù.
©can.....
G