Birileri kalemimizi kırmış bizim
Gençlik aşkımızı anlatamaz olmuşuz
O aşkın yangınında kül olmuşuzda
Yangınımızı söndürecek iki kelime bulamamışız
Oysa kelimeler şairlerin kanadıdır derler
Bizler gökyüzünün kanatsız kuşları
Uçamaz olduk yürüdük gönül boyu
Güneşin batışını izledik akşam serinliğinde
Bu manzaraya ne şiir yazılır dedikte
O güneşin kızıllığını sığdıramadık
Şiiirin saç tellerine
Hep eskide yıkık hayallerde kaldı
Gel bak ahu gözlüm
kelimeler hep kursağımda kaldı
Ne vakit bir şiir okusak Bizi anlatır
Kara , deniz
Biz kendimizi anlatamaz olmuşuz
Biz kıramamışız zincirleri
Bizim suçumuz mu?
Bizler tutsak şairleriz
anlatamıyoruz gözümüzdeki hasreti
O hasret bizi yer bitirirde
Biz yine anlatamaz , anlayamaz olmuşuz
Hasret zincirleri vurmuşlar sözlerimize
Biz parmak ucumuza hapsolmuşuz..
©_tolgaaa_
_