Ey tutsak şehir
Beni puslu havalara bağışla,
Sonbahar sabahlarında.
Avcı kurdun gözlerinde ara beni,
Bir şeytan kadar hür karanlıklarda.
Bu kimsesiz... Bu sessiz... yitik diyarda
Bu tutsak şehir yana eğmiş kasketini,
İnsana koklatıyor, leş kokan etini.
Avcı kurt pusu kurmuş serin karanlıkta,
Yürek burkan ağıtlar yükseliyor ocakta.
Haydi tutsak şehir göster marifetini
Al üstümüzden, zinciri kopmuş itini
İstemem ahı insan olan servetini
İstemem yazın buğusunda kalın kış ceketini
şiirin tamamı Mihrimah dergide selam ve dua ile..
©onur.acz
O