Sevince insan gözü görmüyor.
Oysa gül dururken dikenini sevdik biz.
Her tutmak istediğim de dikenleri parçaladı.
Bu nasıl acı ki ilk kalbimi yaraladı.
Kendisi hep başrolde oynadı.
Hayallerimde hep kendisi vardı.
Evimde odam da yanı başımda,
Her yerde olmalıydı benimle.
Kan kaybından ölüyorum.
Bu defa başka,
Bu hikayede henüz başlamadan bitti.
Hâlbuki gülüşü... Ne kadar güzel gülüyordu?
Şimdi uzaklardan bakan ben oldum.
©furkand.
F