Ben düşmüştüm yalnızlığa...
Biri gelsin elimden tutup kaldırsın diye bekledim...
Geldiler, tutup kaldırdılar da...
Ama sadece ayağa kalkabildim...
Bıraktılar gittiler yine beni yalnızlığa...
Bir gün sen geldin...
Elimi uzattım tutman için tutmadın...
Yalnızlığımdan kurtaracakmış gibi geldin...
Elini uzatmadın...
Evet ben de biliyordum yalnızlığın ayağa kaldırmakla geçmediğini...
Ve biliyordum, tecrübeliydim tüm yalnızlık yaralanmalarımdan...
Elimi bırakınca düşeceğimi...
Bir umut dedim kendimce...
İstediğim ayağa kalkmaktı yalnızlıktan...
Sen beni ayağa kaldırıp yüreğimden tuttun...
Düşmedim...
Bak yürüyorum emin adımlarla...
Uzaklaşıyorum yalnızlığımdan...
Kalbine doğru...
Bitanem Vahit ' e....💛💙
©mavim
M