En kusursuz aşk
Hiç yaşanmamış olandır
Kork birikmiş yalnızlığın
Kefaretini isteyenlerden
Anın portesini çizmekle sınırlıdır
O sefil yaratıkların öteki tenlere
Yoksun kalmış parmakları
Öncesi ve sonrası Bulanıktır
Mükelliyetçi pozlamalarının
Ey doğa ananın yetim evlatları
Bırakın artık geçmişin peşini
Yemesini bilmediğiniz aşk meyvasını
Çekiştirip durmayın daha fazla
Olurda koparırsanız yerinden
Karşılıklı bakışarak çürürsünüz
Sıkıca sarılın yalnızlık pelerininize
O sizin en asil kıyafetinizdir
İlk adımla ininizden dışarı
Hayat dediğimiz fırtınada
Çırılçıplak kalmanız işten değildir
©opapa
O