küçük tüy kalem bir korku bir umut yazdı
fırtınalar koptu gök gürledi yer yarıldı
orta yerinde afetin saatler durur zaman akmazdı
ta ki gunes actı yalan oldu olanlar korku davranıp kaçtı
küçük tüy kalem bir umut bir korku yazdı
kapı çalındı ev hediyelerle doldu taştı
orta yerinde mutluluğun zaman dörtnala kosardı
ta ki tepişti atlar hediyeler ziyan oldu umut uçarak kaçtı
küçük tüy kalem bir umut bir daha umut yazdı
biri gördü umutu uçarken tuttu sıkıca ipinden
fırtına dinecekti geceden sonraki gündüz gibi açıktı yapması gereken şey umutun ipini kalbine sonsuza denk bağlamaktı
©circinya
C