Tuzak kurmuş bana zamanlarım
ağıtlarım dağ olmuş
öfke kusmuş lavlarım
kara bulutlar yüzyıllarca havada asılı kalmış
sonra...
ilk kuşlar selamlamış doğmayı bekleyen güneşi
Sonra sonbaharda sarı yapraklar
düşmeden önce topraga
suya
rüzgara
Özlemlerimi getirmemiş gündoğumu
umut vermiş sadece
mutluluga yakın sakinlik
biraz daha sabır vermiş
ama bu kadar
sadece bu kadar
yine bu kadar
Anlamlarımı yaktım püsküren dağımın ateşlerinde
özlemlerimi sakladım dogacak güneşin üstüne
Zamanlarımı hesapladim bir mezar taşının üzerine
tuzaklara koşar oldum
ölüm perdesi inince...
©ateşbaz
A