Anılar soluyor
günden güne.
Her bir adım
başlangıçlara gebe kalıyor.
Her bir dokunuş aydınlığa doğuyor.
Unutmaya çalışıyor insan,
Ama dalgın zihin hala oyalanıyor oysa.
Uzanıyor yumuşak ellere,
yol göstermek için,
Sahte umutlar ise ortak bir trajedi.
Ellerin,
dudakların,
uzanıyorum öylece.
Ama hiçbir şey ger gelmiyor artık.
Umarım bir gün unutulmamanın umuduyla ,
Topladığımız parçaların sonunda bütün olma hayaliyle...
©__baran__
B