Bir gece vardiyasında, yine kırılgan umutlar,
Yine sonbahar, yapraklar tıpkı beni anlatıyor,
Her ağaçtan dökülüşünde birer birer,
Kalbim yerinden sökülürcesine ağrıyor.
Hüzün yağıyor gece ile içime,
Burukluğunu yaşıyorum yaşayamadıklarımın,
Neler neler bilsen taşıdıklarım, gözümde bazılarının yok oluşları,
Yaş oluyor bazen, bazende bir hiç olup bende kalıyor.
Metin özcan
M