Kaç gece kovaladım kendi gölgemi! Bilemezsin ayın alaca karanlık ışığında...
Kaç yakamoza daldığını hatırlamıyorum Puhulu bakan gözlerimle gelip geçici pırıltılılara...
Ve kaç güneşi taşıdı sırtında bana ırık penceremden içeri giren meltem rüzgarı başı boş ucu bendeki hatıralara..
Ah sevda fıçısında yıllanan,
Ah gönül çöplüğünde küflenen kederim...
Gün geçmez, gece bitmez sen olmadan sol yanımda..
Ne ağaran saçlarımın rengi beni senden uzaklaştırır..
Ne buruşmuş tenimin kuru görüntüsü
beni uysallaştırır..
Uslanmaz bir sevdaya yelken açan aykırı bir sandalın içindeyim...
Küreklerim kırık , yelkenlerim delik,
rüzgárım tersten esiyor istikametim yenik...
Bir umutla bekler bir hevesle severim hala ilk günkü aşkımın üstüne koyarak..
Ha şimdi batcam ha birazdan bitecem,
diye diye uzun sandığım ömür kaydı gitti elimden
Belki boş belki de doluydu umutlarım
Tohumu belli, filizi sürprizlerle dolu ve dibine kadar meyvesiz
Beyhude oldum yerle yeksan desen yeri
İşte tanı artık beni, bendeki benden ileri seni
Sevgimin senle alakalı biliyormusun en güzel yanı
Şiirime malzeme olan bukle bukle acıları.
Cimbar@
©cimbar
C