Ĝökyüzünde Uçurtmalar uçuyordu her sabah
Şimdi uçmaz olmuş
Her yeri mesken etmiş küçük kalpler
Şimdi yoklar
Ĝökyüzümü küstü insan oĝluna
Malzeme mi kalmadı dünyada
Heves mi kalmadı insanlarda
Yoksa herkesin kalbimi büyüdü şu ufacık dünyada
Yoksa kimse uçmak mı istemiyor
Hayaller uçmaktan bıktıysa bu insanlarin kafası neyi yaşıyor hepsi havalarda kimsenin ayakları yere basmıyor
Tam o anda bir ses geldi uzak diyarlarda
Tam o yöne bakarken bir ses daha geldi
Heey genç artik kimse yapmaz uçurtma
Çünkü herkesin uçurtmalarıda ona baĝladıkları hayalleride paramparça olmuş durumda herkes uçmaktan bir daha kırılmaktan korkar oldu....
©alia..
A