Uçurum, uçurum karası bu yalnızlık.
Baht bilmez, yol bilmez, canı dinlemez.
Kıyısında acı bir hüzün ırmağı.
Uçurum, uçurum karası bu yalnızlık
İnsanadır bu kini, yıpratışı ne ağır..
Bertaraf eder, bitap eder, düş eder.
Uçurum, uçurum dibi bu yalnızlık.
Baht bilmez, hatır bilmez, canı dinlemez.
Ağıtlar pay eder gönül ocaklarına.
Mazisi kanlıdır, kan akar çatlaklarından.
Uçurum, uçurum dibi bu yalnızlık.
İnsan çeker kini, adı ne ağır..
İnsana eyler, kalbe eyler, cana eyler...
Uçurum, uçurum karası bu yalnızlık.
Yaraya tuz, merhem bilmez.
Elleri kanlı, cinayet bilmez.
Uçurum, uçurum dibi bu yalnızlık.
Dağılır her parçana;yerde kumdan küçük kemik, gökte kıldan ince iplik...
©ibr.yld
P