Bitti artık, yol yok önümde,
Adımlarım yankılanıyor boşluk içinde.
Ne bir el tutar, ne bir ses çağırır,
Karanlık büyür, nefesim daralır.
Aynalarda bir yüz, solmuş, silik,
Gözlerinde kaybolmuş yılların birikik.
Geceler hiç bitmez, sabah gelmez,
İçimde yankılanan tek şey: "Artık yeter!"
Bir mektup bıraktım rüzgâra doğru,
Satırlarım sessiz, vedam soğuk.
Kimse inanmazdı, kimse bilmezdi,
Ama ben çoktan düşmüştüm bile.
©ali2345
A