Ufacıkta olsa bir umuttu benimkisi,
Kurak mı kurak bir toprağa yağmur yağmasını beklemek gibi,
Kolu kanadı bir kuşun ucabilecegine inanmak belki,
Biraz kırık biraz hüzünlü biraz da kimsesiz işte.
Ufacıkta olsa bir umuttu benimkisi ,
Hep içimde o Kaf dağını aşma isteği,
Cok istedim bu Güzmasalı nın mutlu sonla bitmesini.
İçimde hep acının ruhsuz bir melodisi,
Hayalimdi gecemle gündüzümün tekrar bir araya gelmesi,
Evet ufacıkta olsa bir umuttu benimkisi,
Ama imkansızı oldurmak mümkün değildi.
İşte bu da bu hayatın acı gerçeği...
©hep_yalnız
G