Pencereleri kırma isteği olmazdı içimde
Camların yeterince saydam olduğunu düşünseydim
Karalamazdım üstünü sözcüklerimin
Verebilselerdi duygularımın tam karşılığını
Asmazdım içimdeki badem ağaçlarını
Yitirmeseydim yüreğimdeki bahar tutkusunu
Gözlerinin harelerinden korkmazdım
Kaybolacağım,
Haritasını asla bulamayacağım,
Bir labirent olmasalardı
Ve ufuk çizgilerine
Bu kadar kafa yormazdım
Sonsuzda buluşma ihtimalinin,
Meçhul varlığının,
Çelimsiz umudunu hissetmeseydim...
©ada3509
A