Kaybolan hayellerimiz yıldızlarda,
Uzanamadığı elma tatlı gelirdi insana.
Yoktor bu bedevinin ruhu anla!
Ne, neden, niçin? sorularında arçadım ömrü hayatı kahrım da.
Sefalati yaşamayan Anlamaz yokluğu
Ben sende Yaşadım sonu gelmeyecek yokluğu.
Vardır elbet her bir hikayenin sonu!
Benim sonum sende uzaklarda uğrunda.
Sensizliğinde arafta kalmış ruhum.
Yetişilmez, Varılmaz, güneşim destanım.
Kahrımı anlatır, Ne kadar da beyhude olsada dilim.
Rıhtımda boğar kendini bendim!
Sonu gelmeyecek bir aşkın hüznü,
Parçalar kendini savsatalarda üzünüm!
Arkadaşım oldu son bahar aynı üznüm .
İsp
M.K.
©miraç.m.k.
M