Gurur ve kibir sarmalında kaybolmuşsun, ukala şair bozuntusu,
Kendini beğenmişliğin kör etmiş gözlerini, görmezsin gerçeği,
"Nice eser yazdım ben" diye övünüp durursun alabildiğine,
Sen mektepte kitap ezberlerken biz hayatın derslerini okuyorduk be ukala.
Kelle kireç, eller nasırlı, duvarlara döktük ruhumuzu,
Sen bu kadar okumanla bile medeniyetten bihaber ukala,
Yürüdüğümüz yollarda toz bile olamadın, hayallerimizden bile habersiz,
Laine papucu ters giymek ne hadsizlik, ne edepsizlik, ne ahlaksızlık!
Bilmem kaç yıllık tecrübeyle övünüp durursun ukala,
"Nexstar'ım ben" diyorsun, geri vites bilmem diyorsun ukala,
Girdiğin toplumda insanlık değerlerinden yoksunsun, yarı yolda kaldın,
Kargalar üşüşmüş başına, leş kokuları saçar etrafına ukala.
Mavi gökte sıralanan yıldızlar gibi olsaydın,
Okuyup idrak etseydin, belki anlardın insan değerini ukala,
Hak ve insanlık yolunda can veren yıldızlar gibi,
Mürekkep yalamışsın sen, neyi gördün ukala?
Saygı, sevgi ve edepten yoksunsun, şair bozuntusu,
Kalbin karanlık, ruhun kirli, ne kadar okursan oku ukala,
Gerçek şairlik gönüldedir, kalem değil mürekkeptir,
Anlayacağını sanmam ama, bu ders olsun sana ukala.
©hasanbey.
H