Yıkık dökük şimdi,
Sığdıramadığım ne varsa gönlüme
yine yuvarlandik şarampole
ulan yine taşlaştı sevdiğimiz kalpler
gelecekti, söz verdi o vefasız diller
yine başkasına mi döndü o gözler
ulan tamamdı be, gülmüştü kader
yıkık sokaklarıma ay gibi doğmuştu
alışmıştım lan ben sokagimin titrek lambasına
ne diye dokundun en acı hatiralara
ulan yuvarlaniyordum belki ama
yaşıyordum işte öyle yaşarcasına
ne diye girdin yoksul gönlüme
harabe yıllarıma yenisini ekledin
ulan şimdi nasıl kalkılır bu göcükten
şimdi karabasida cagirsam gelmezki
hani senin uğruna ihmal ettiğim can dostum
ulan bir karabaş etmessinde
gelmisinide geçmişinide.....
S.ÇITAK
©samet1196
S