Aklımda hep sen vardın,
Fakat düşünüyordum bir türlü bulamıyordum.
Aklımda sen vardın gece gündüz,
Bulutlardan süzülüp gelen yağmurum,
Toprağa hayat veren cemrem,
Güneşin ilk bahardaki sıcaklığı gibi,
Düşündükçe ısıtıyordun beni üşüdüğümde,
Fakat birtürlü bulamıyordum seni.
Aklımda hep sen vardın,
Gök gürültülerinin arttığı,şimşeklerin çaktığı,
fırtınaların şiddetlendiği,
Çevremi karanlığın sardığı anlarda;
Seni düşündüğümde,
Dünyam cennet oluyordu adeta,
Fakat bir türlü bulamıyordum.
Kimdin, ne idin, neyimdin benim?
Bunalım anlarımda imdadıma yetişen hızır,
Hayallerimi korkuların,hülyalarıma kötülüklerin kapladığı anda,
İmdadıma yetişen dost,
Seni şimdi buldum, bundan sonrada bırakmam,
Çünkü sen benim hayattaki tek iksirim,
Hayatımdaki karanlıkların aydınlığa
En bunalımlı anlarımda en küçük güzelliklerin
Sen; dostların en guzeli
Sen benim hiç vaz geçmediğim ümit’imsin..
©ömeröztürk
O