Uykularımı kurban ettim koyu kahve gözlerine
Gecelerden taşıp gündüzlere sığmaz oldum
Her geçen gün, güneş biraz daha erken karşıladı beni
Batan her güneş biraz daha kopardı benden seni
Bir sever bir sevmezdin kötü sonlu rüyalarımda
Kopardığım her papatyanın falında hep bir yaprak eksikti
Bir tane gül tohumu ektim bu ilkbaharda bahçeme
İlk çiçeğini açtığında sen de gelirsin diye ümit ettim
Ümit güzeldir lakin taşıması zor, yükü ağırdır
Vuslatı bayram ettirir hüsranı derttir, kahırdır
Bilmiyorum kaç hüsran yaşadım, kaç kahır çektim
Bilmiyorum ümit bahçeme kaç gül daha ektim
Kaç bahar geldi geçti gülistana döndü bahçem
Hala açan her çiçeğe gülüp, solan her çiçeğe düşüyor çehrem
Artık tutamıyorum gözyaşlarımı dinlediğim her hüzünlü şarkıda
İsmini her andığımda sesim titriyor, engelleyemiyorum
Binde bir ihtimal bile olsa geri dönmeni bekliyorum
Ve hala her bahar ümit bahçeme yeni güller ekiyorum
M