Elime bir kalem, bir de kağıt alıp gidesim var
Ğöğe uçup yazmayı dileyen bir kalbim
Azıcık da orda dinlenmeyi dileyen bir bedenim var
Benim ıssız kuytularım var
Kendime dahi açamadığım
Sevdiklerime dahi kapkaranlık tuttuğum
İçimi cız eden yalnız korkularım var
Bazen diyorum keşke sarıp sarmalasa şu gökyüzü her birimizi
Taşısa yüreğinde hissettiklerimi hissedemediklerimizi, hissetmek istediklerimizi
Belki o zamn her şey daha da bizden olur
Daha da benden, daha da senden
Daha da ümit ettiklerimizden olur.
ÜMİT ETMEYE DEVAM ÇOCUK!
©satırhanem
S