Bilirim bende yaşadığım için
terkedilmiş bir sokak köpeği
kadar öksüz ağlayışları'mın
mutlâka bir sebebi var elbet
Veda'lar insana acı veriyor
yok oluşlarım işte bu yüzden
vakitsiz bir yağmur akşamın
hüznü sessiz bürünmüş olunca
yaralar bitmez ben kanarım
iki gözyaşımda boğulurum ki
ayrılmak et et'e koparcasına
zaman bizi yeniden birbirimize
"ummadık bir yerden buluştursun"
Alışmak kolay olur bir insana
ama daha sonra veda ederken
zor bilirim uykusuz geceleri mi
sayardım yalnız düş kırıklığı bu
C