P

ÜMMET!

Kan, gözyaşı, ve ölüm
Bir terazide imana karşı
Vaveyla deposu şu gönlüm
Bir aralasalar, titretecek arşı
 
Körpe hayatlara matem
Ana kucaklarına yas düştü
İnsanlıktan, sınıfta kaldı adem
Bak İslam dahi bize küstü
 
Zulüm kol geziyorken alemde
Dünya suskun kaldı kanlı ellere
Kıyamını kayıp ederse kalemlerde
Nasıl bakılır bilmem o mazlum yüzlere
 
Kazananı onlar aslında bu savaşın
Kayıplarda yitip giden bizleriz
Önü sonu iki metrelik kumaşın
Onursuz deyip, saracağı bedenleriz
 
Hak uğrunda direnen bir avuç kul
Ölümle hayata nasıl kavuşulur öğretti
Milyarlarca kişinin gitmediği bu okul
Kendine yeni öğrenciler türetti
Kayıp eden sözüm ona koca bir ümmeti!
 
 
 
 
 
 
 
 
©pir-ikelam