UMMUŞTUM

____//FATİH ŞAİR______//
UMMUŞTUM
Emdiğim süt burnumdan henüz daha gelmeden
Şefkatin kollarında gözlerimi yummuştum.
Saf çocuk sevinçlerim olgunluğa ermeden
Giden elbet aslına döner diye ummuştum
Muhannet canım diyor, yen içinde yorgunum
Aklım başıma vurup söylüyor çok yılgınım
Arz'da kaynayan volkan yürekteki yangınım
Alevlenir köz olur söner diye ummuştum
Beklediğim hiç kimse gidip dönmedi geri
Anam,babam,sevdiğim akrabam niceleri
Bir dakika görseydim bulundukları yeri
İçimdeki hasretim siner diye ummuştum
Hüzünlerim yüzüme sevinci kondurmadı
Dost kesiğimden akan kanım bir gün durmadı
Üç beş günlük mutluluk derdimi kandırmadı
Sel'e nispet gözyaşım diner diye ummuştum
Hiç bir tarih yazmadı böyle ipsiz idamı
Ne gemi ne bir kervan yüklenmedi gadamı
Hak duydu o duymadı arşa çıkan nidamı
Belki kulağı çınlar,anar diye ummuştum.
Gecesi gündüzü yok özlemlerim yatmıyor
Uzadıkça uzadı yalnızlığım bitmiyor
Ölüm kurtuluş dedim onada güç yetmiyor
Bu dert beni sevdaya gömer diye ummuştum
Bekler dedim belkide kabrimde melek gibi
Kabul olmuş bir dua kutsal bir dilek gibi
Acımı dudağıyla emzikli bebek gibi
Topraktan önce gelir emer diye ummuştum.
_______//FATİH ŞAİR________//
©fatihşair