Ve şimdi hakikat çizgisini,
Kalemimizin kalınlığınca olduğunu anladık.
Hani şu kara asfaltın beyaz bölücüleri!
Kuralları değil kusurları hatırlattı yine.
Çaresizce uymak mı,
Yoksa reddedip başkaldırmak mı.
Şimdi sibirya da düş kuran bir aşığın hayali mi sıcak,
Yoksa Çölde kuma iltifat edip su dilenmek mi?
Hangisi daha soylu, hangisi daha yüce.
Elinin altından kayıp giderken gece,
Sabaha methiyeler düzecek kadrolu şair mi olmak eftal,
Reddedip olan biteni kendince olmak,
Hatta kendisi olup ölmek mi...
©münircndar
M