Saatler sessizce ilerlerken günleri peşine düşür,
Unutma toprağın altı sıcak değil kemiklerin üşür.
Mümkünatı yoktur hazan yaprağının dalına kavuşmasının,
Sebebi nedir yaşantımın ayrılıklarla savaşmasının?
Dilime yalan ekti hayat inandım bende saflığımla,
Fazla bir umut da yoktu olan biteni anladığımda,
Henüz yakmadıklarımı kül tutarken sönen muma sözüm yokken,
Ahımın alındığını söylediler bir göz yaşı olup damladığımda,
İçerisinde yalnızlık barınan bir masivaya düşmüşüm,
Yüzümün tebessüm eden matemine arsızlıkla küsmüşüm,
Yaşımı aldı gitti hayat, sonra tutulacak onca yas kalmış,
Farkettim ki başım yerde, sükûnete komşuyken büyümüşüm.
Artık hayal etmek bile zor gelirken umudu başaramam,
Fazla yorgunum, bundan sonra ruhumda savaş aramam,
Zaten kaybeden ben değil miyim, çabalasam ne fayda?
Değilken mutluluğun adımları bana ulaşacak olan rayda.
©ggurkann
G