En kötüsü de ne biliyor musun? İstediğin kişi olamamak...
Hayallerindeki senle gerçeği tanıyamamak.
Tek umudun yarınlardır yine de
herşeye rağmen her gece, başını yastığa yarın bambaşka olacak diye diye...
Sonra günler geçer seneler olur sen yine aynı yerde...
işte en çok da bu yakar insanın canını ,bu kırar kalbini ,söndürür umudunu hevesini, ama sonra yine gece olur yeni bir sabah yeni bir ümit , sonra yarın da biter sonra yine gece...
İnsanı hayatta tutan da umuttur belki
O yarım yamalak yaşama sevinci
Hayat umudun ta kendisidir hatta
Umudunu kaybedersen herşeyini yitirirsin
yok olup gidersin, yürüyen bir maktule dönersin
Hayatı kendine zindan edersin
Gökyüzünün genişliğine baksan yine kendine gelemezsin, göğsüne inşirah veremezsin
Sonra belki yine bir yarın olur kırık umutlarını tazeler hayaller, bazen şaşırırsın,sevinirsin
ama çokça yanılırsın, sonra yine yarına ertelesin umudu, mutluluğu... Oysaki en değerli zamandır yaşadığın an
Sonra yine gün biter, yine gece, yine yarın...
Bu hayat imtihanda ya yolunu şaşırır, ya bu imtihanı kazanırsın. Yanlışlarınla ölmekten korkar, en doğruya ve güzele ulaşmaya çalışırsın. Hayatını buna adarsın ve çabana göre de, karşılığını tastamam alırsın
Yeter ki umudunu yitirme
O zaman inşallah kazanırsın
©bimeftun
B