D

Umudun Çocukları

Gitti gelmez bir daha rengarenk baharlar
yavaşça uzandı göğe afili salıncaklar
kayboldu aniden tüm uçurtmalar
kızılla harmanlandı o masmavi bulutlar
bir gülüş soldu sükut etti uçan kuşlar
aksetti kızıl göğe kesilmez ağlayışlar
sardı tüm sokakları mütemadi çığlıklar
ruhsuz bedenlere doğru hüzünle koşanlar
o an süzülüyor simalarından ılık yaşlar
kaplıyor yeryüzünü o çaresiz hıçkırıklar
uzattılar kalplerini umut eden çocuklar
hani nerede kaldı bu iniltileri duyanlar
uyanmak bilmez mi şuracıkta duranlar
bu yakarışı duymaz mı ayakta uyuyanlar?