Çalıştım ama her defasında aynı yolun başında buldum kendimi.
Yürümekten yorulduğum bu başarısızlık serüveninde unuttum benliğimi.
İnancımı kaybettim kendime karşı çünkü ben hiçbir zaman kavuşulamıyacak bir umuttum.
İşte o zaman kaybetmeye mahkumum ve kaybediyorum kaybedeceğimde.
Bir an durdum düşündüm ama merak etmeyin kalkıp şavaşmadım en acısıda bu çünkü ben bu duruma alışıtım.
Kendime soruyorumda ben büyük bir işe mi kalkıştım yoksa gözümdemi büyüttüm.
Cevap yok neden mi korkmuşum ve korkutulmuşum.
Yazmaya başladığım bu satırlarda farkına vardım ki ben uyutulmuşum.
Günün ayması dileğiyle...
©nakata
N