Bu gün pazar.
Dışarda baharı müjdeliyor güneş.
-gülümsüyor âdeta-
Ben sırtımı dayamışım 15. Yüzyıla
-saint emillion duvarına-
Ve kilisenin taşlarına oturmuş öylece sizi özlüyorum...
Bağırsam da duyar mısınız şu içimin boşluğunda kaybolup giden sessizliğimi.
Kim çekip çıkaracak beni bu şizofrenik kuyudan
diye bağırırken ben yine içimin boşluğuna...
Güneş usulca okşadı yanaklarımı..
'Umut' dedi.
"Umut zaferden daha değerli"...
Umudun bizi biz eden amansız sevda gibi..
Bu bahar sizin baharınız olur...
©çekdar621
Ç