K

UMUT

Koca ümitler kopuyor hücrelerimden...
Sıyrıklarıma bir seni sığdırabildim.
Dışlanmışlar çöplüğünün üyesiyim ben artık.
Uğruma ölecek insanlar yok burada.
Yardım eden de yok bu sokakta.
Ben gözünden düşen kirpiğinim artık...
Bir daha geri gelemeyeceğim ben.
Nefesine sığınacağım.
Ve bir gün sen de beni savuracaksın
bilmediğim nefeslere...
Ama unutma, sen benim sıyrıklarımda kalacaksın.
Hücrelerim seninle bağlanacak umutlara...