Kimseye verdiğim umut kadar umudum olmadı dünyamda.
Kimseye el uzattığım kadar el uzanmadı.
Sevdiklerim kadar sevilmedim.
Kendi köşemde yalnızlığa itilmiş,
Hayatın son demlerini bekler hale getirilmişim ben.
Belki, ölümü bekler gibi umut olmayı istemem yaşatıyor,
Belki yaşam da tutan budur beni.
Herşeyin yitip gittiği bu dünyada
Son nefesimi verene kadar bu hayatta pes etmemeye inat ettim, ben.
©ömer4547
Ö