Büyüdüğümde 12 yaşındaydım..
Çocukluğumu hiç yaşayamadım,
herşeyim yarım ve eksik kaldı..
Büyümek zorundaydım.
Tek tam yanım annemdi,
babamda oydu..
hayatta kalmamın sebebide..
Beni ayağa kaldırdı,beraber savaştık..
Kazanmıştık.
Derken senin üzerine geldi hayat,
Seni koparmaya çalıştı..
Ama yılmayacağız meleğim..
Her yeri saran o lanet hastalığın gidemediği tek yer var:
Kalbin.
Sende bu kalp varken biz kopmayacağız..
Kopamayız..
12 yaşımda büyüdüm,
bak 21'imde yaşlanmış bir ağaca benzedim..
Bu hayat seni benden alırsa,
bu ağaç devrilir..
D