Kimler ağaca bir kağıt parçasını bağlamış?
Umudu bir ağaç dalında yanmış.
Özlü sözler ile bir hayale kanmış.
Bir rüzgar ile uçtuğunda umutlar.
Kalmamış kaleminde mürekkep.
Parçalar olmuş insan kendini.
İçten içe sömürür olmuş bu illet!
Bir rüzgar ile uçtuğunda umutlar.
Hiç mi akmadı göz yaşları omuzlarına?
Esmedi'mi yaz ayının o tatlı meltemi?
Gölgen senden çok nefes alıyor artık.
Bir rüzgar ile uçtuğunda umutlar.
©hasanmy
H