Satırlarımdan seni karalıyorum
Güzelliğine hangi sözcüğü koydumsa
Hep bir tarafı sakat kaldı
Sensiz hayatı eksik yaşamam mesala
Seni hep güneşe benzetirim
Güneş gibi yakın görünürsün elim uzattığımda ulaşması hayal gibi sonsuzsun
Sonsuzu yüreğime telkin verir gibi umut barındıracam en ücrasında
Belki bir gün sonsuz denen sözcüğün nasırlı elini yüreğimden hissederim
O zaman umudum mucizem olur
Bir anne misali yeni bebeğini umudunu yüreğinin hücresine mahkum etmesi gibi
Bende yüreğimin karanlık zindanını sana kavuşma umuduyla boyayacam
Yakınmadan feryat etmeden sessizliğin baharında umudu yeşertecem zindanımda
©cihannisa
C