Saatlerce oturdum....
Dakikalar yoruldu sayılmaktan
Ne için bir gülümseme bir tatlı söz..
Yaralarımı en içten saracak küçük bir mutluluk...
Bunların hangisi harcanmaya değerdi
Seni beklemek için
Fakat bunlar değil...
Çukur derinliğinde bir çift gamze
Sisli bir geceden kalma hafif sağanaklı gözler çıktı karşıma
Hafifçe yanıma oturdu suçunu bilir gibi
"Yaralarımı farkettin mi"? diye sormadan
"Açılan her yaranın bıçağı olmak canımı yakıyor." der gibi baktı
Sustu gittiği gün gibi ....
Oysa bir nefes kadar yakındı kalbimiz
Şimdi kaf dağı kadar duvar var aramızda
Gitmek istedim yerimden doğruldum
O an kırık bir ses tonuyla "gitme" dedi
Ama ben gitmeliydim
Başkasının bozduğu bir kalbi ben tamir edemezdim
Bazen çöpe atılmalı saatler dakikalar sorgusuz sualsiz
Bir yaradan daha geçmiş oluyorsunuz
O vakit....
©fearlesss
F