H

Umut Çocukları....

Bilenmiş hüzünlerin kesik yaraları var hayallerinin yüzünde....
Verilmemiş cep harçlıklarının kırgınlığını yaşar, umut çocukları..
Biraz gökyüzü, biraz mavi ve bir uçurtma...
Kuşlarla uçmak azıcık, o yüzden beklenir, umut rüzgarları...
Babamdan kalan yük annemden kalan duadır, bana miras hayat...
Bakırcılar sokağına eskimiş sevdaları kalaylatmaya giderdim....
Sağnak bir yağmur sonrası, ıslanmış bir tutam sevgi kalır elimde,
Şadırvanlarından su içerdik, güvercinlerle teravihlerin...
Camilerde duaların köşe kapmacasını oynar, beyaz bir geleceğin umut çocukları....
Yıldızlı pekiyi olsa da derslerim,
Oysa pencereden dışarı bakıp, şiirini yazardım,
Öğretmende gizli, bir hayalin....
İçimde sakladığım aşkların çamuru akar paçamdan,
Temizlenesi duygularım sil baştan yıkanır her bakışta...
Atlı karıncalar görürüm rüyamda,
Yıldızlara asar sebepsiz gülüşlerini, umut çocukları....
Kim çaldı gökyüzünü, kim sıyırdı renkleri düşlerimden..
Hani emanet verdiğim sevgim, hangi yürekte kuşlara atıldı yem diye...
Neden kalın duvarlar örülür sokağıma,
Hani uğur böceğimin konduğu çayır çiçekleri ?...
Hangi kurşun vurdu hayallerimi, nereye koydum bulamıyorum gülüşlerimi.....
Göç etti  yetim kaldığı bir zamandan, umut çocukları.....
©halleberry