Son aylar da adının geçtiği gün, mevsimler hep ıssızdı,
Çiçekler filizlenmiyordu, topraklar bu ücra da yalnızdı.
Küskün gözüm en son ne zaman açıldı, ve suratım nasıldı?
Ailem bilemedi, oysa her şiirim de bir mezar kazıldı.
Martılara en son simit attığım da, kapıştıklarını gördüm.
Bana mutluluk verseler bende onun için çok yarışırdım.
Herşeyi gözümün önünde yaptı o adam, çaresiz kaldım, sanırım kördüm.
Eğer biraz gücüm olsa anneme gelen darbelerle savaşırdım.
Mutluluk nere de satılıyor? yalnız sokaklar da mı?
Ben oralara da çok dil döktüm yine de bulamadım.
Değer verdiğiniz kişiler, sevmekten korkanlar mı?
İşte her şeyi anladığım da, bir daha umut çocukluğumu sulamadım.
Çok yazdım, çok kelime kazdım,
Beni anlayan insanlara teşekkür ediyorum,
Sakın davranmayın içinizden geldiği gibi falan.
Şimdi olmadı biliyorum, belki de başka zaman.
©ggurkann
G