Kör sokaklarında şehrin
Yabancılaşmış insanlarında acımasızlığı seziyorum
Yaşıyorum üstüme üstüme gelen duvarlar içinde,
Geceleri yalnızlığıma yalnızlık katan karanlığında yaşıyorum anne...
Özlüyorum eski beni, ben de ben arıyorum herşeyin içinde
İnsanlardan uzaklaştığım gibi,
Tıpkı lanetli bir lokmanın boğazımda kalması gibi
Öfkeyle yaşıyorum anne bu imkansızlık şehrinde....
Tek aradığım belki küçük bir mutluluk
Hani tavşan misali, masum
Yani kedi gibi de birazcık şımarık, samimi
Tıpkı beni ben yapan şefkatin sonsuzluğu gibi anne....
©hasan87
H