Ne bir umut kaldı şimdi içimde...
Ne de papatyalara konan kelebekler
Prangalar vuruldu umudun bileklerine..
Ve esir alındı yarınlar adına ne varsa..
Gereksiz vaatlerin sessiz çığlığı oldu zaman..
Yelkovanın bile dönmeye hakkı yok
Olacak, olmalıydı hüzünlerin zirvesinde
Ki özlemek adına birşey kalmasın gelecekten bugüne..
Yaşanılmamış hangi dünler telafi edecek
Onca boşluğu?
Dikenli teller saracak içimdeki çocukluğu?
Oyuncakları bile birer dönme dolaptan insanların.
Mavişaire🐦
©mavişaire
M