Eylül'e yazılmış şiirler gibiydi bir çift gözden çıkan o parıltı.
Umutlar saçan her tebessümün altında gizlenirdi ruhun tereddüt ile imtihanı.
Zaman zaman kuş olup uçardı hayaller ve mahvederdi onca güzel gülüşü ve bakışı.
Göç değildi bu alakası da yoktu sıcakla soğukla zaten; bir sürgündü aslında imkansızların başlattığı.
İnsan heyecanla baktı ve umutla güldü her seferinde onca şeye rağmen.
Fakat ne kör talih ki içimiz zifiri soğukla kaplıydı çoktan, umutlarımız bir yerlerde baharı karşılarken.
Tutmadı bu denklem,
Varamadık sonuca çaresizce belirsizliklere yenilirken.
©safderunby
S